Technika 10 Hoofddorp van start!
Op het landelijk bureau van Technika 10 genieten
we ervan als enthousiaste vrouwen ergens in het land
zich sterk willen maken om een nieuwe Technika 10-activiteit
van de grond te tillen. Zo kwamen, nog niet zo lang
geleden, Rebecca Nordquist, wetenschapper aan de Vrije
Universiteit in Amsterdam, en Margreet Nauta van Technika
10 Nederland met elkaar in contact. En van het een
kwam het ander....
Rebecca (26 jaar) wilde iets in het vrijwilligerswerk
doen dat te maken had met vrouwen in de wetenschap.
Bij haar surftocht kwam ze op internet ook op de site
van Technika 10 Nederland. Ze had er nooit van gehoord,
maar werd meteen gegrepen door het thema 'meisjes
en techniek'. Vrijwilligerswerk met kinderen? Daar
had Rebecca nog niet aan gedacht. In haar dagelijkse
werk had ze wel veel onderwijservaring opgedaan, maar
niet aan kinderen. Een nieuwe doelgroep, een nieuwe
uitdaging?
Makkelijke doelgroep
Rebecca mailde naar Technika 10 Amsterdam met de
vraag of ze behoefte hadden aan nieuwe begeleidsters.
Op dat moment niet, maar haar mailtje werd doorgestuurd
naar het landelijk bureau. Daar kwam het bij Margreet
Nauta terecht. Meteen een nieuwe groep starten vond
Rebecca wel erg snel. Ze vroeg of ze een tijdje mee
kon lopen bij een bestaande club. En toevallig was
Margreet ook nog niet zo lang geleden een eigen club
begonnen. Met alle aanvangsperikelen nog vers in het
geheugen was dit natuurlijk een uitgelezen kans voor
Rebecca om mee te draaien. Zo gezegd, zo gedaan. "Het
werken met kinderen beviel meteen prima", vertelt
Rebecca. "Misschien denken anderen daar anders
over, maar ik vind de meiden van Technika 10 een makkelijke
doelgroep. Nou ben ik natuurlijk ook niet verantwoordelijk
voor hun opvoeding, dat doen de ouders en school.
Ik wil ze 'alleen maar' een heleboel enthousiasme
voor techniek bijbrengen en ze leuke dingen laten
maken. En ze zijn nog niet aan het puberen, dat scheelt.
Terwijl ze al wel een eigen karakter hebben ontwikkeld
en je ze heel goed zelfstandig kunt laten werken."
Sneltreinvaart
"En daarbij was het heel nuttig om meer te weten
te komen over het soort opdrachten dat je meiden van
die leeftijd kunt laten doen. Ik heb in die korte
tijd vreselijk veel geleerd van Margreet. Wat je allemaal
nodig hebt als je wilt beginnen, hoe pak je het aan,
hoe zoek je sponsors, hoe een locatie en meer van
dat soort praktische zaken", vertelt Rebecca
verder. "En toen ging alles in sneltreinvaart.
Mijn collega Babbette van der Zwaard werd zo enthousiast
door mijn verhalen dat ze mee wilde doen. In haar
oude woonplaats Hoofddorp hebben we een leuke Montessorischool
gevonden. Babbette kende een van de juffen en die
was meteen voor ons plannetje te vinden. Het mooie
was ook dat er al flink wat gereedschap en zelfs wat
materiaal aanwezig is op de school, aangezien ze ooit
technieklessen hebben gegeven. Helaas zijn die door
bezuinigingen geschrapt. Het moet natuurlijk wel goed
gereedschap zijn, want niets is frustrerender dan
met gammel gereedschap te werken. En de meiden moeten
straks natuurlijk alleen maar plezier hebben.... "
"Voor extra gereedschap en materiaal heb ik
subsidie gevraagd en gekregen van de lokale Rabobank.
Ze hebben een speciale stichting waarmee een bepaald
percentage van de winst aan sport, onderwijs en cultuur
in de buurt gesubsidieerd mag worden.
De meiden
Rebecca vervolgt: "De directrice van de school
is razend enthousiast en is zelf een wervingsactie
gestart om acht meiden uit groep 6 en 7 bij elkaar
te krijgen. Dat is gelukt. Babbette en ik zijn onze
eerste cursus in februari gestart. Het is zo heerlijk
om met die meiden bezig te zijn. Je bent totaal uit
je dagelijkse werkzaamheden. Ik zou alle vrouwen die
erover denken om een Technika 10-activiteit te starten
willen aanraden om vooral door te zetten. Ga kijken
bij een andere club. Loop mee en wissel ervaringen
uit. Je leert daar zo vreselijk veel van. Neem contact
op met het landelijk bureau, ze helpen je daar weer
verder. En volg de trainingen in het land."
---
"ICT een mannenwereld? Kom nou!"
Met je eigen persoonlijke netwerk kun je al een Technika
10-activiteit beginnen. Er kunnen bij het organiseren
daarvan van die momenten zijn dat je vast dreigt te
lopen en het liefst het bijltje erbij neer wilt gooien.
Maar met veel enthousiasme, doorzettingsvermogen en
een beetje geluk bereik je je uiteindelijke doel.
En dat geeft een hoop voldoening, blijkt uit het verhaal
van Els Kooymans.
Els startte afgelopen jaar, met daverend succes,
een Technika 10-computerclub in Steenbergen. "Vorig
jaar heb ik bij mij thuis kinderen begeleid met het
leren maken van een website. Twee meiden (mijn dochter
en haar vriendin) hebben toen doorgezet en meegedaan
aan ThinkQuest Junior. Dit trok zoveel publiciteit
in de lokale kranten dat er meer meisjes waren (en
uiteraard ook jongens) die ook wel wilden leren hoe
ze hun eigen website konden maken.
Zoektocht naar computerruimte
Zoveel kinderen thuis achter een computer zetten
is ondoenlijk, dus ik moest op zoek naar een geschikte
ruimte. En dat is waanzinnig moeilijk. Want wil je
met de kinderen gaan timmeren, dan is dat echt niet
zo'n probleem hier in de (agrarische) buurt. Maar
ik heb voor de kinderen een ruimte nodig met computers.
En zo werd mijn plan geboren om te proberen Technika
10 Steenbergen op te zetten. Ik kwam in contact met
de Computervereniging Groot Steenbergen, maar zij
zochten op dat moment ook naarstig naar een geschikte
ruimte. In eerste instantie geen succes dus.
Goed nieuws
Tot mijn verrassing werd ik op een gegeven moment
door de voorzitter van de computervereniging gebeld
met de mededeling dat ze een geschikte ruimte gevonden
hadden en of ik wilde komen praten over mijn plannen.
Ik heb ze uitgelegd wat ik wilde doen. Eerst zagen
ze het niet zo zitten, want ze hadden al eerder geprobeerd
om jongeren als lid van hun vereniging aan te trekken.
Dit was jammerlijk mislukt. Ze lieten de jeugdleden
spelletjes doen en dat was het. Ik zei dat ze dat
anders moesten aanpakken. Met spelletjes zijn jongeren
niet meer binnen te halen. Die kunnen ze thuis ook
doen. Ik heb ze aangeboden dat ik de werving zelf
zou doen en dat ze op die manier nieuwe leden eigenlijk
zo'n beetje in de schoot geworpen krijgen. Het enige
wat ik van ze nodig had was het gebruik van de ruimte
en de computers. Naarmate dit gesprek vorderde werden
ze steeds enthousiaster. Ik heb de heren ook voorgehouden
wat een publiciteit dit met zich mee zou brengen en
dat dat goed zou zijn voor de vereniging. Kortom,
zo'n mooi aanbod konden ze gewoon niet laten liggen.
Ze zijn dan ook akkoord gegaan. Ik ook, want je kunt
beter beginnen met het sluiten van een compromis (ook
jongens), dan helemaal niet kunnen beginnen. En ik
ben ervan overtuigd dat de volgende keer ik het meer
in mijn straatje (alleen meisjes) kan gaan doen en
via een omweggetje m'n uiteindelijke doel bereik.
En misschien kan ik te zijner tijd met behulp van
een andere sponsor wel een andere ruimte gaan gebruiken.
Sponsoring
In Steenbergen organiseert het technisch bedrijf
Heijnen elk jaar 'Bedrijven-demodagen'. Ik heb naar
ze gebeld, met de vraag of ik naar de dagen mocht
komen om sponsors te zoeken. Ik was van harte welkom.
Ik ben langs de stands gegaan en heb overal mijn verhaal
gedaan. Ik had een brief gemaakt met daarin in het
kort waar ik mee bezig was en wat we daarvoor nog
nodig hadden. Heel veel bedrijven vonden het een leuk
initiatief, maar wilden het intern bespreken en zouden
erop terugkomen. Totdat ik de directeur van de firma
Heijnen te pakken kreeg. Toen was het zo voor elkaar.
Binnen vijf minuten had hij vier bedrijven die alles
zouden sponsoren voor de twee groepen die ik wilde
laten starten. Een paar dagen later belde hij op om
het nog gekker te maken. Hij had er over nagedacht
en vroeg of het een leuk idee was om volgende keer
zelf op de demodagen met een stand te staan, zodat
we sponsors en andere belangstellenden zouden kunnen
laten zien waar we mee bezig zijn. Hij vond het zo
leuk dat we op deze manier techniek onder de aandacht
brengen. Hij zou ook alle bedrijven die aan de demodagen
hadden deelgenomen benaderen met het verzoek om mee
te sponsoren. Nou, dat is natuurlijk te mooi voor
woorden!
De start
In november ben ik succesvol van start gegaan met
de eerste cursus met twaalf enthousiaste kinderen.
De tweede groep is in december gestart. De cursussen
zijn één keer in de week en duurden
tot het voorjaar. Er is in de plaatselijke kranten
flink aandacht besteed aan mijn initiatief en dat
helpt erg mee. Het animo is groot. Zo krijg je naamsbekendheid
en hoef je niet altijd meer alles uit te leggen. Je
moet er wel even tijd en moeite insteken, maar ik
vind dat je er van de kinderen zoveel voor terug krijgt.
Ze zitten anderhalf uur achter de computer met rode
wangen en hebben het gevoel dat ze aan het toveren
zijn. Er is toch niets spannenders dan een code aanpassen
in HTML en dan in de browser ontdekken dat de achtergrondkleur
is veranderd. Je ziet ze gewoon glunderen als het
lukt. Ik vind het heel leuk om ze dit mee te geven.
Zo leren ze dat de computer meer is dan alleen maar
een spelletjesmachine. En de cursus websites maken
van Technika 10 geeft net weer even die extra's aan
zo'n cursus, want ze moeten ook heel creatief aan
de gang gaan en dat is zo heerlijk om te zien."
ICT een mannenwereld? Kom nou, ik maak er zelf wel
een vrouwenwereld van met al die enthousiaste meiden.
Heb je nog vragen aan Els? Mail haar els@kooymans.com
-----
Computerverkenningstocht voor Helmondse
meiden groot succes
In de zomer van 2002 heeft Technika 10, in samenwerking
met de Digitale trapvelden Helmond, een succesvolle
zomercursus voor meiden van 9 tot 12 jaar georganiseerd.
De cursus werd door de deelneemsters betiteld als
'super, cool, vet, keileuk en gaaf' en is zeker voor
herhaling vatbaar. Lia Verheyen, coördinator
van de Digitale trapvelden Helmond, en Yvonne Kraijo,
begeleidster van Technika 10-activiteiten en docent
in het basisonderwijs, waren de initiatiefnemers.
Digitale trapvelden zijn laagdrempelige plekken als
bibliotheken en buurthuizen, waar inwoners op een
toegankelijke manier kunnen leren omgaan met informatie-
en communicatietechnologie. Ook Helmond kent een aantal
digitale trapveldjes. In de zomer liggen bijna alle
activiteiten op de trapveldjes stil. Zo kwamen Yvonne
en Lia op het idee om juist dan een internetcursus
voor meiden van 9 tot 12 te organiseren.
Zomercursus
In de zomer willen kinderen immers bezig gehouden
worden en dingen ontdekken. Niemand is de volle zes
weken op vakantie. Het idee was om meiden met de verschillende
kanten van de computer in aanraking te brengen. Dus
zowel met internet als met de binnenkant van een computer.
En het educatieve materiaal van Technika 10 Nederland
over computeren was toch beschikbaar. Zo ontstond
de Helmondse Technika 10-zomercursus ICT. Vier ochtenden
in de week, onder leiding van Yvonne, snuffelen aan
internet. Surfen, e-mailen en chatten, maar ook een
computer uit en weer in elkaar schroeven en het bouwen
van een website waren onderdelen van de cursus.
Cursussen zo vol
Via de lokale pers, de lokale omroep, flyers naar
de bibliotheek en naar alle basisscholen was het geen
probleem om de cursussen vol te krijgen. Veel meiden
(en ook jongens) moesten helaas teleurgesteld worden.
De beide initiatiefneemsters hebben genoten van de
lol en het plezier dat de meiden hadden bij hun kennismaking
met de computer. Aangezien er (nog) geen Technika
10-organisatie in Helmond was hebben ze met Sacha
de Ruiter van Technika 10 Nederland overlegd hoe nu
verder te gaan. Yvonne vond na de zomervakantie een
fulltime baan en kon dus niet langer begeleiden, maar
Sacha kende wel een oud-begeleidster van Technika
10 Eindhoven die ervoor voelde een cursus websites
bouwen in Helmond op te zetten. Spontaan meldden zich
nog drie vrouwen die wilden begeleiden en zo startte
half november in de Helmondse bibliotheek, een van
de digitale trapveldjes, de Technika 10-cursus websites
bouwen met twaalf meiden en vier begeleidsters. Al
snel was er een wachtlijst voor de volgende cursussen!
|
